قدیمی‌ترین و پایدارترین
ارگانیزم زنده و چند سلولی زمین با کمک دانه‌هایی که در حدود 30 هزار سال پیش توسط
سنجابها در سیبری دفن شده بودند، دوباره احیا شد.

دانه‌های گیاه "سیلن استنوفیلا" که به عنوان قدیمی‌ترین گیاه و
ارگانیزمی که بر روی زمین زندگی می‌کرده، شناخته می‌شود، به واسطه سرمای سیبری در
حالت خواب زمستانی قرار گرفته بود و محققان توانستند از این دانه‌ها به عنوان مخزنی
از ژنهای منجمد برای احیای این گیاه استفاده کنند.

این موفقیت به آن
معنی است که این امکان وجود دارد که تعدادی از گونه‌های اولیه حیات که مدت زمان
طولانی از ناپدید شدن آنها از سطح زمین می‌گذرد، در رسوبات منجمدی در گوشه و کنار
جهان پنهان شده‌اند. همچنین موفقیت در احیای گیاه سیلن به آن معنی است که امکان
احیای حیات کشف شده بر روی سیاره‌های منجمدی مانند مریخ وجود خواهد
داشت.

دانه‌های گیاه سیلن از
میان لانه فسیل شده سنجاب قطبی زمینی که در عصر یخبندان در نزدیکی منطقه کنونی
"کولیما" در روسیه زندگی می‌کرده، کشف شده است.

‌دانشمندان با استفاده
از میکروسکوپ‌های قدرتمند دریافتند این دانه‌ها به گیاه سیلن اختصاص دارند، گیاهی
کوچک با گلهای ریز سفید رنگ که هنوز هم در این منطقه می‌رویند. تنها تفاوت میان این
دانه‌ها که در عمق 38 متری از زمین کشف شده‌اند و دانه‌های گیاه مدرنی که در این
منطقه رشد می‌کنند بزرگتر بودن ابعاد دانه‌های جدیدتر است.

محققان بااستفاده از
شیوه تاریخ گذاری رادیوکربن دریافتند سن این دانه‌ها از 31 هزار و 500 تا 32 هزار و
100 است. این دانه‌ها پس از دفن شدن به سرعت منجمد شده‌اند و از این رو کوچکترین
تغییری در ساختار آنها ایجاد نشده است.

محققان روسی لابراتوار
مطالعات خاک در مسکو می‌گویند این رسوبات در منطقه‌ای از خاک کشف شده‌اند که درجه
حرارت آن منفی هفت درجه سانتی گراد بوده است. این محققان در محیطی کاملا استریل و
با استفاده از شیوه‌ای نوین گیاه را از تک دانه احیا کردند. به این شکل گیاه بارور
سیلن را دوباره به وجود آوردند.

بر اساس گزارش میل
آنلاین، یک سال بعد این گیاه 31 هزار ساله که تفاوت زیادی با نمونه مدرن خود دارد،
گل داد، میوه به وجود آورده
و دانه دار
شد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

 طور کلی می توان کودها را به دو دسته ارگانیک وغیرارگانیک تقسیم بندی نمود. کودھای
ارگانیک از تبدیل بقایای گیاھان و نباتات، فضولات دامی، ضایعات کشاورزی، جلبک ھا و
از این دست مواد بدست آمده، در حالیکه کودھای غیرارگانیک (شیمیایی یا مصنوعی)
ازمشتقات ترکیبات شیمیایی بدست می آیند.کودھای ارگانیک بطورطبیعی حاوی تمامی مواد مغذی، ازت، فسفات و پتاس
بوده در حالی که کودھای شیمیایی موجود غالبا حاوی تنھا یکی از موادمغذی یاد شده می
باشند
.

کود ارگانیک ورمی کمپوست حاصل فعالیت بیولوژیک نوعی کرم‌ خاکی با
نام علمی
Eisenia
fotidaمی‌باشد. این جانور با تغذیه از مواد آلی موجود در
طبیعت آن‌ را به کود مغذی تبدیل نموده که در حال حاضر این کود به عنوان یکی از
غنی‌ترین کودهای آلی بیولوژیک شناخته شده و تأثیر بسزایی در خواص فیزیکی،‌ شیمیایی
و بیولوژیکی خاک دارد.

 

بکودھای ارگانیک بطورطبیعی حاوی تمامی مواد مغذی، ازت، فسفات و پتاس بوده در
حالی که کودھای شیمیایی موجود غالبا حاوی تنھا یکی از موادمغذی یاد شده می
باشند
.

کود ارگانیک ورمی کمپوست حاصل فعالیت بیولوژیک نوعی کرم‌ خاکی با نام
علمی
Eisenia fotidaمی‌باشد. این جانور با تغذیه از مواد آلی موجود در طبیعت آن‌ را به کود
مغذی تبدیل نموده که در حال حاضر این کود به عنوان یکی از غنی‌ترین کودهای آلی
بیولوژیک شناخته شده و تأثیر بسزایی در خواص فیزیکی،‌ شیمیایی و بیولوژیکی خاک
دارد.

کود ورمی کمپوست علاوه بر وزن مخصوص کم عاری از بوی بد، میکروارگانیسم‌های
پاتوژن، باکتری‌های غیر هوازی، قارچ‌ها و تخم علف‌های هرز می‌باشد. این کود علاوه
بر قابلیت جذب آب و تأمین رطوبت، شرایط مناسب جهت دانه‌ بندی و قدرت نگه‌ داری مواد
غذایی مورد نیاز گیاهان را فراهم می‌نماید. کود ورمی کمپوست حاوی عناصر غذایی بسیار
غنی به ‌ویژه ازت بوده که به‌ تدریج آن‌ها را در اختیار گیاه قرار می‌دهد. (این
نکته از نظر حاصل‌ خیزی خاک بسیار حائز اهمیت است). این کود در مقایسه با سایر
کودهای آلی دارای میزان عناصر اصلی غذایی بالاتری می باشد. کود ورمی کمپوست علاوه
بر عناصر ماکرو مانند ازت، فسفر و پتاسیم که در فعالیت‌های حیاتی گیاه نقش اساسی
دارند، حاوی عناصر میکرو مانند آهن، مس، روی و منگنز نیز می‌باشد. علاوه بر این
ورمی کمپوست با داشتن موادی مانند ویتامین
B12 و اکسین عوامل محرک رشد گیاه را فراهم می‌آورد .
کود ورمی کمپوست صرفا ازمواد طبیعی مانند فضولات دامی یا بقایای گیاھی
تولید می گردد و روش ما تنھا روشی است که می تواند به این ضایعات ارزش جدید و
والایی اعطا نماید. این کود بطورطبیعی ازمیزان بالای مواد مغذی گیاھی برخورداراست
.دلیل این امر این است که کودھای ارگانیک ازلحاظ ساختاری به شکلی می باشند که
درمقایسه با کودھای غیر ارگانیک براحتی جذب گیاھان شده و درعین حال براحتی آبشوئی
نمی شوند. مزیت برترکود ورمی کمپوست این است که سرعت رھا سازی مواد مغذی این کود در
مقایسه با سایر کودھای غیرارگانیک از نوسانات کمتری برخوردار بوده، که تامین مواد
مغذی در درازمدت برای گیاھان را نوید می بخشد. این خصوصیت آزاد سازی مواد مغذی در
درازمدت، حتی با جذب و ذخیره ازت مازاد در فرم مطلوب نیز دوچندان می شود که پتانسیل
خطر بیش کود دھی برای کشاورزان را بطور کامل خنثی می کند. نکته قابل توجه درخصوص
کود ورمی کمپوست این است که این کود نه تنھا گیاه خاک موجود در خاک را تجزیه نمی
کند، بلکه تولید آن را نیز تسریع می نماید و مقاومت بیشتر گیاھان به آفات و رشد
بیشتر گیاھان را به ارمغان می آورد
.
کود ورمی کمپوست درخاک زمین های کشاورزی ، گلخانه های وسیع و کوچک ، باغچه
های خانگی، گلدانها و هر مکانی که به عنوان بستر رشد گیاه محسوب گردد به کار میرود
و مواد غذایی ارزشمند را با سرعت بالایی به گیاهان می رساند. کود ورمی کمپوست برای
انواع گلهای تزئینی، درختان میوه ، سبزیجات ، بوته های میوه ، گیاهان دارویی و سایر
محصولات کشاورزی استفاده شده و به عنوان یک کود گیاهی آلی در زمان آبیاری محصول ،
مواد معدنی را برای تغذیه گیاهان تصفیه می نماید. تاثیر شگرف و سریع استفاده از این
کود برروی محصولات مختلف در  مقایسه با دیگر کودها کاملا مشهود است. گیاهان مغذی با
استفاده از ورمی کمپوست به سرعت رشد کرده و دارای مقاومت بیشتری در برابر آفت ها و
مواد مضر در خاک می باشند
.

ویژگی ها و مزایای کود ورمی کمپوست :

کود پاکیزه، بهداشتی، بدون بو، عاری از مواد شمیایی و سازگار با محیط
زیست

بالا بودن میزان عناصر اصلی غذایی در مقایسه با سایر کودهای
آلی

قابلیت بالای نگهداری آب و تامین کننده رطوبت مورد نیاز گیاه

قابل مصرف در پرورش کلیه محصولات کشاورزی بخصوص گلهای تزئینی
حساس

محافظت عالی از گیاه دربرابر بسیاری از بیماریها و آفات

عاری از باکتری های غیر هوازی، قارچ ها و میکروارگانیسم های
پاتوژن

دارا بودن عناصر میکرو مانند آهن، روی، مس و منگنز

افزایش مقاومت گیاه نسبت به استرس و تنش های محیطی

حاوی سطح بالایی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان

تثبیت pH خاک در محدوده خنثی و بھبود سریع کیفیت خاک

جلوگیری از آبشوئی و ازدست رفتن مواد مغذی خاک

بھبود حاصلخیزی و افزایش رشد ریشه گیاه و تحریک زندگی میکروسکوپی در
خاک

عاری از تخم علف های هرز و مواد شیمیایی مضربرای خاک

ارتقاء مقاومت در برابر پاتوژنها و عوامل بیماری زای خاک

تداوم گلدهی گونه های مختلف گیاهان تزیینی

افزایش نسبت اسانسها و مواد موثر در گیاهان دارویی

بهبود جوانه زنی بذرها و جلوگیری از زرد شدن و ریزش برگها

جایگزینی مطمئن برای کودهای حیوانی سنتی

کاهش و نهایتا حذف مصرف کودهای شیمیایی و مواد محرکه رشد خارجی

تامین کننده عناصر اساسی ایجاد کننده عطر و طعم در محصولات
کشاورزی

حفظ کیفیت وافزایش زمان انبارداری محصولات کشاورزی

افزایش تداوم کیفیت گلهای شاخه بریده در طی نگهداری در گل فروشی
ها

مقدار و نحوه
مصرف
بهترین روش مصرف
هر نوع کود انجام آزمون خاک و مشاوره با کارشناسان تغذیه گیاه و خاکشناسی می باشد
ولی بصورت عام مصرف ورمی کمپوست محدودیتی نداشته و مقادیر پیشنهادی بصورت عمومی و
تجربی مورد آزمایش قرار گرقته است و مصرف بیش از مقادیر پیشنهادی نیز باعث سوختن
گیاه نمی گردد.

کود ورمی کمپوست را بصورت های مخلوط با
خاک سطحی و یا هنگام تعویض گلدان با کل خاک و یا هنگام کاشت نهال بصورت چاله ای در
اطراف ریشه (چالکود) مصرف نمایید.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

گلدانهای
آپارتمانی:

به عمق ۲ الی ۵ سانتیمتر خاک گلدان را برداشته و کود ورمی
کمپوست را جایگزین نموده و با خاک سطحی مخلوط کنید.
در صورت جابجایی گلدان معادل
۲۰% الی ۴۰% از حجم گلدان جدید را کود ورمی کمپوست گیلدا و الباقی را با خاک معمولی
مخلوط نمائید.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

باغچه
های خانگی :

۲ تا ۳ کیلو گرم کود ورمی کمپوست در هرمتر مربع ( بصورت
مخلوط با خاک سطحی).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

گلهایی
که به صورت زهکش آبیاری می گردند مانند بنفشه آفریقایی :

۲ تا ۳ قاشق
کود ورمی کمپوست را در یک لیوان آب مخلوط و بعد ۲۴ ساعت، مایع بدست آمده را که ورمی
تی (Vermi Tea) نام دارد را در ظرف زیر گلدان ریخته و گلدان را درون آن قرار
دهید.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

گیاهانی
با ریشه غرق آبی مانند بامبو :

۲ تا ۳ قاشق کود ورمی کمپوست را در
پارچه تنظیف پیچیده و به صورت تی بگ (Teabag) داخل گلدان آب قرار دهید.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

صیفی
جات:

۵/۱ تا ۵/۲ کیلوگرم کود ورمی کمپوست در هر متر مربع بصورت مخلوط
با خاک سطحی به عمق ۱۰ الی ۱۵ سانتیمتر.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

سبزی
کاری:

مخلوط ۱۰% الی ۱۵% کود ورمی کمپوست با خاک گلدان یا خاک سطح
باغچه، حداقل به عمق ۲ تا ۵ سانتی متر.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

درختان
مثمر:

۳ تا ۵ کیلو گرم برای هر درخت به صورت چالکود.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

درختان
غیر مثمر:

۲ تا ۳ کیلوگرم برای هر درخت به صورت چالکود.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

نشا
کاری و تکثیر:

۲۵ تا ۷۵ گرم برای هر نشا

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

نهال
کاری:

۵۰۰ گرم برای هر نهال بصورت چالکود.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

زمینهای
زراعی:
۶ تا ۹ تن
در هکتار بسته به نوع کشت و کیفیت خاک.


   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

- سروها Cupressus Cupressaceae :

1-1- سرو ناز:Cupressus sempervirns دارای تاج مخروطی شکل و
زیباست و میوه آن به صورت کروی است. برگهای فلسی و متراکم دارد و نوک آن به سمت
بالا قراردارد. زربین C.V var. horizon tallis با انشعابات فرعی و افقی و سرو
شیرازC.v .var. Fastigiata که بعنوان گیاه تزئینی در باغهای تاریخی و در محورهای
اصلی کاشته می‌شده و به باغ زیبایی خاصی می‌بخشیده‌اند، از واریته‌های سروناز
هستند.

1-2- سرو نقره ای: Capressus arizonica دارای برگهای نقره ای
است . بومی ایران نمی باشد. ولی در باغها کشت آن دیده شده است و ارتفاع آن به 8 متر
می رسد.

1-3- سرو خمره‌ای: Bieta orientalis دارای برگهای فلسی شکل
است. رنگ عمومی آن سبز و روشن است که در زمستان کمی تغییر رنگ می‌دهد. بعنوان پرچین
هم از آن استفاده می‌شود. میوه آن مخروطی کوچک است. از2 الی 5 فلس تشکیل شده که در
کنار هر فلس دو دانه قرار گرفته است. سروها از گونه‌های رایج در باغ‌های ایرانی
هستند و در اکثر باغهای تاریخی بویژه در باغهای شیراز، باغ فین کاشان و باغ شاهزاده
ماهان مشاهده می‌شوند.

 

 


 

2- چنار platan
:
درختی پهن برگ و خزان کننده‌، با پوست روشن (خاکستری) است. ارتفاع آن به
25 متر می‌رسد. میوه آن کرکدار وگرد و دارای دنباله است. دنباله میوه‌ها اکثراً بین
6تا 8 سانتی‌متر است .میوه آن در پاییز می‌‌رسد. برگها با پهنک دارای 5 تا 7 قطعه
دندانه‌‌دار هستند. گرده آن باعث آلرژی در افراد می‌شود مهمترین گونه آن
P.orientalis است که در باغهای قدیمی در مناطقی مانند تهران رواج بسیار داشته است و
اصولاً تهران در قدیم چنارستان بوده است. از گونه‌های دیگر آن می‌توان به
P.hispanica و P.aceiflia اشاره کرد.

 

 


 

3-کاج ایرانی Pinus eldarica Pinaceae
Abistacaea :
تیره درختی بزرگ با میوه مخروطی شکل است که ارتفاع درخت به
20 تا30 متر می‌رسد. شاخه‌های آن نسبتاً بلند هستند برگهای آن دائمی با یک رگبرگ
می‌باشد. دانه گرده ( میکروسپور: اندام تولید مثلی نرگیاه) آن دارای بادکنک است که
موجب تسهیل در عمل گرده افشانی می‌گردد. دستگاه ماده مخروطی شکل و بر روی آن
برگه‌های متعددی موجود است که آنها را برچه ( کوچکترین واحد مادگی) می نامند، درون
آن تخمک )مگاسپور: اندام تولید مثلی ماده گیاه ( قرار دارد. چوب آن صمغی است و
مصارف صنعتی دارد. این گونه گیاهی از حلب وارد ایران شده است. از گونه‌های دیگر کاج
که در باغها کاشته می‌شوند: کاج جنگلی P.sylvestris‌، کاج کاشفی P.longifolia‌، کاج
سیاه P.laricio می‌باشد. که اکثراً بومی ایران نمی‌باشند. در بیشتر باغهای تاریخی و
در اکثر نقاط کشور به جز جنوب و حاشیه خلیج فارس این گونه گیاهی وجود دارد.

 

 


 

4- صنوبر Populus spp Salicacea : تیره
این درخت دارای ریشه‌های سطحی بوده ولی رشد آنها بسیار عالی است و درکمتر از15 سال
به ارتفاع 25 متر می رسد. خزان کننده‌، پهن برگ و تک پایه(دانه گرده و مادگی روی یک
گیاه تشکیل و لقاح صورت می گیرد) است. گلها منفرد، اکثراً کرکدار، و با گل آذین(طرز
قرارگرفتن گلها روی ساقه و یا شاخه) خوشه‌ای بوده و میوه‌ها کرکدار است. گونه های
آن عبارتند از:

4-1- سپیدار: P.alba درختی است ستونی شکل و بلند. پشت برگها
روشن‌تر است و نقره‌ای رنگ می‌باشد ارتفاع آن 25-18 متر و بسیار مقاوم است. در
باغهای تاریخی و قدیمی زیاد کاشته می‌شده است چه بعنوان باد شکن در حاشیه‌ها و
بعضاً در مسیرهای اصلی نیز کاشته می‌شد.

4-2- صنوبر خاکستری: P.canescens ارتفاع آن به 30 متر
می‌رسد. اندازه برگ آن با سپیدار تفاوت دارد. پوست تنه آن خاکستری مایل به زرد
می‌باشد.

4-3- تبریزی:( اشالک‌، صنوبرآسیایی، صنوبر لمباردی)P.nigra
var Italica از درختان با ارتفاع زیاد و زیبا می‌باشد. معمولاً در کنار باغها کاشته
می‌‌شده است. برگهای آن لوزی شکل و زیبا که درازی برگها بیش از پهنای آن می باشد.
در پاییز به رنگ زرد قناری در می‌آید.

4-4- صنوبر لرزان: ( آشنگ ) P.tremula برگهای آن شبیه نارون
است.

4-5- پده: P.eupratica مخصوص نواحی گرم است.

 

 


 

5- نارون ( وسک‌، قره آغاج )Ulmus Ulmaceae
:
تیره درختی است با پوست شکافدار، برگهای متناوب، خزان کننده و رگبر‌گهای
شانه‌ای، دمبرگ کوتاه، پهنک معمولاً در قاعده مورب‌، حاشیه‌ای اره‌ای مضاعف یا
ساده. گوشوارک( زائده ای درقاعد ه برگ که معمولاً زیر برگ قرار دارد) ریزان دارد.
گلهانر- ماده ( اندام جنسی نروماده روی یک گل قراردارد )یا تک جنسی(گلهای نر و ماده
از یکدیگر جدا هستند)‌، قبل از ظهور برگ ظاهر می‌‌شود. پوشش گل، استکانی ( منظور
شکل گل آذین است) و دارای 4 تا 8 لوب است. پرچمها( اندام نر گیاه) دارای میله باریک
و طویل هستند، میوه فندقه بالدار( سامار: دراین نوع میوه‌ها ( اپیدرم (پوست خارجی)
یک تخمدان رشد کرده و به صورت زائده‌های بال مانند در می‌آیند) بوده بال‌‌ها در
انتها شکافدارهستند. تشکیل میوه 3 تا 4 هفته بعد ازگل دهی انجام می‌گیرد. در نواحی
شمال، شمال غرب و شمال شرق ایران بیشتر دیده می شود . خصوصاً درتهران بسیار زیاد
کشت می شود.

5-1- نارون چتری:Ulmus umbraculifera برگها متقارن و دارای
قاعده تقریباً قلبی شکل بوده و نوک داندنه ها تیز نیست. فصل گل‌دهی اواخر زمستان
بوده و گیاه متعلق به بخشهای مرکزی فلات ایران است.

5-2- ملج U. Montana

۵-۳- اوجا U. Campestris

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

- سروها Cupressus Cupressaceae :

1-1- سرو ناز:Cupressus sempervirns دارای تاج مخروطی شکل و
زیباست و میوه آن به صورت کروی است. برگهای فلسی و متراکم دارد و نوک آن به سمت
بالا قراردارد. زربین C.V var. horizon tallis با انشعابات فرعی و افقی و سرو
شیرازC.v .var. Fastigiata که بعنوان گیاه تزئینی در باغهای تاریخی و در محورهای
اصلی کاشته می‌شده و به باغ زیبایی خاصی می‌بخشیده‌اند، از واریته‌های سروناز
هستند.

1-2- سرو نقره ای: Capressus arizonica دارای برگهای نقره ای
است . بومی ایران نمی باشد. ولی در باغها کشت آن دیده شده است و ارتفاع آن به 8 متر
می رسد.

1-3- سرو خمره‌ای: Bieta orientalis دارای برگهای فلسی شکل
است. رنگ عمومی آن سبز و روشن است که در زمستان کمی تغییر رنگ می‌دهد. بعنوان پرچین
هم از آن استفاده می‌شود. میوه آن مخروطی کوچک است. از2 الی 5 فلس تشکیل شده که در
کنار هر فلس دو دانه قرار گرفته است. سروها از گونه‌های رایج در باغ‌های ایرانی
هستند و در اکثر باغهای تاریخی بویژه در باغهای شیراز، باغ فین کاشان و باغ شاهزاده
ماهان مشاهده می‌شوند.

 

 


 

2- چنار platan
:
درختی پهن برگ و خزان کننده‌، با پوست روشن (خاکستری) است. ارتفاع آن به
25 متر می‌رسد. میوه آن کرکدار وگرد و دارای دنباله است. دنباله میوه‌ها اکثراً بین
6تا 8 سانتی‌متر است .میوه آن در پاییز می‌‌رسد. برگها با پهنک دارای 5 تا 7 قطعه
دندانه‌‌دار هستند. گرده آن باعث آلرژی در افراد می‌شود مهمترین گونه آن
P.orientalis است که در باغهای قدیمی در مناطقی مانند تهران رواج بسیار داشته است و
اصولاً تهران در قدیم چنارستان بوده است. از گونه‌های دیگر آن می‌توان به
P.hispanica و P.aceiflia اشاره کرد.

 

 


 

3-کاج ایرانی Pinus eldarica Pinaceae
Abistacaea :
تیره درختی بزرگ با میوه مخروطی شکل است که ارتفاع درخت به
20 تا30 متر می‌رسد. شاخه‌های آن نسبتاً بلند هستند برگهای آن دائمی با یک رگبرگ
می‌باشد. دانه گرده ( میکروسپور: اندام تولید مثلی نرگیاه) آن دارای بادکنک است که
موجب تسهیل در عمل گرده افشانی می‌گردد. دستگاه ماده مخروطی شکل و بر روی آن
برگه‌های متعددی موجود است که آنها را برچه ( کوچکترین واحد مادگی) می نامند، درون
آن تخمک )مگاسپور: اندام تولید مثلی ماده گیاه ( قرار دارد. چوب آن صمغی است و
مصارف صنعتی دارد. این گونه گیاهی از حلب وارد ایران شده است. از گونه‌های دیگر کاج
که در باغها کاشته می‌شوند: کاج جنگلی P.sylvestris‌، کاج کاشفی P.longifolia‌، کاج
سیاه P.laricio می‌باشد. که اکثراً بومی ایران نمی‌باشند. در بیشتر باغهای تاریخی و
در اکثر نقاط کشور به جز جنوب و حاشیه خلیج فارس این گونه گیاهی وجود دارد.

 

 


 

4- صنوبر Populus spp Salicacea : تیره
این درخت دارای ریشه‌های سطحی بوده ولی رشد آنها بسیار عالی است و درکمتر از15 سال
به ارتفاع 25 متر می رسد. خزان کننده‌، پهن برگ و تک پایه(دانه گرده و مادگی روی یک
گیاه تشکیل و لقاح صورت می گیرد) است. گلها منفرد، اکثراً کرکدار، و با گل آذین(طرز
قرارگرفتن گلها روی ساقه و یا شاخه) خوشه‌ای بوده و میوه‌ها کرکدار است. گونه های
آن عبارتند از:

4-1- سپیدار: P.alba درختی است ستونی شکل و بلند. پشت برگها
روشن‌تر است و نقره‌ای رنگ می‌باشد ارتفاع آن 25-18 متر و بسیار مقاوم است. در
باغهای تاریخی و قدیمی زیاد کاشته می‌شده است چه بعنوان باد شکن در حاشیه‌ها و
بعضاً در مسیرهای اصلی نیز کاشته می‌شد.

4-2- صنوبر خاکستری: P.canescens ارتفاع آن به 30 متر
می‌رسد. اندازه برگ آن با سپیدار تفاوت دارد. پوست تنه آن خاکستری مایل به زرد
می‌باشد.

4-3- تبریزی:( اشالک‌، صنوبرآسیایی، صنوبر لمباردی)P.nigra
var Italica از درختان با ارتفاع زیاد و زیبا می‌باشد. معمولاً در کنار باغها کاشته
می‌‌شده است. برگهای آن لوزی شکل و زیبا که درازی برگها بیش از پهنای آن می باشد.
در پاییز به رنگ زرد قناری در می‌آید.

4-4- صنوبر لرزان: ( آشنگ ) P.tremula برگهای آن شبیه نارون
است.

4-5- پده: P.eupratica مخصوص نواحی گرم است.

 

 


 

5- نارون ( وسک‌، قره آغاج )Ulmus Ulmaceae
:
تیره درختی است با پوست شکافدار، برگهای متناوب، خزان کننده و رگبر‌گهای
شانه‌ای، دمبرگ کوتاه، پهنک معمولاً در قاعده مورب‌، حاشیه‌ای اره‌ای مضاعف یا
ساده. گوشوارک( زائده ای درقاعد ه برگ که معمولاً زیر برگ قرار دارد) ریزان دارد.
گلهانر- ماده ( اندام جنسی نروماده روی یک گل قراردارد )یا تک جنسی(گلهای نر و ماده
از یکدیگر جدا هستند)‌، قبل از ظهور برگ ظاهر می‌‌شود. پوشش گل، استکانی ( منظور
شکل گل آذین است) و دارای 4 تا 8 لوب است. پرچمها( اندام نر گیاه) دارای میله باریک
و طویل هستند، میوه فندقه بالدار( سامار: دراین نوع میوه‌ها ( اپیدرم (پوست خارجی)
یک تخمدان رشد کرده و به صورت زائده‌های بال مانند در می‌آیند) بوده بال‌‌ها در
انتها شکافدارهستند. تشکیل میوه 3 تا 4 هفته بعد ازگل دهی انجام می‌گیرد. در نواحی
شمال، شمال غرب و شمال شرق ایران بیشتر دیده می شود . خصوصاً درتهران بسیار زیاد
کشت می شود.

5-1- نارون چتری:Ulmus umbraculifera برگها متقارن و دارای
قاعده تقریباً قلبی شکل بوده و نوک داندنه ها تیز نیست. فصل گل‌دهی اواخر زمستان
بوده و گیاه متعلق به بخشهای مرکزی فلات ایران است.

5-2- ملج U. Montana

۵-۳- اوجا U. Campestris

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

بطور کلی زمان مناسب برای هرس به نوع گونه گیاهی و هدف از انجام هرس بستگی دارد. اکثر درختان در فصل زمستان هرس می‌شوند که به این عمل هرس زمستانه (هرس رکود) گویند. اما در برخی مواقع انجام هرس تابستانه (هرس سبز) نیز سودمند است. غالباً هرس در درختان خزان دار انجام شده و این کار برای درختان میوه همیشه سبز کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین انجام هرس در فصول زمستان و تابستان است یا به عبارتی دقیق‌تر در طی فصل رکود و فصل رشد.
هرس تابستانه :
زمان اجرای هرس تابستانه با توجه به عوامل محیطی و میزان رشد گونه گیاهی متفاوت است با وجود این در مورد درختان میوه ماههای اردیبهشت تا تیر ماه مناسب خواهند بود. در هرس تابستانه شاخه‌های نابارور درخت مانند پاجوش‌ها و نرک‌ها و همچنین گلها و میوه‌های کوچک اضافی نیز حذف می‌شوند. بنابراین هرس پوست، گل و میوه، حذف برگها و سرزنی شاخه‌های در حال رشد از جمله هرس‌های تابستانه محسوب می‌شوند. برای مثال حذف تعدادی از برگهای بالغ درخت که بر روی میوه‌های در حال رشد سایه‌اندازی می‌کنند موجب تغییر رنگ در میوه‌ها شده و کیفیت بازارپسندی محصول را افزایش می‌دهد.
درختان خزان‌دار در بهار شروع به رشد می کنند، معمولاً این رویش چندین هفته و تا فرارسیدن دوره رکود زمستانه باقی می ماند. زمان انجام هرس تابستانه مهم است. اگر هرس تابستانه پیش از اتمام رشد اولیه درخت انجام شود دوره رشد رویشی طولانی‌تر شده و مواد گیاهی از دست رفته در اثر هرس جایگزین می شود. این عمل در درختانی که جوانه گل آنها بر روی چوب یکساله تشکیل میشود، باعث کاهش گل انگیزی می گردد زیرا دوره رشد مناسب برای گل‌انگیزی در شاخه‌های جدید کوتاه می شود. اگر پس از اتمام رشد شاخه‌ها، هرس تابستانه صورت گیرد مقدار سطح برگ و فتوسنتز کم شده و قدرت درخت کاهش می یابد. در نهایت اگر هرس تابستانه بسیار دیر هنگام انجام شود تعداد جوانه‌های گل و گلدهی کاهش پیدا می‌کند.
در درختان میوه‌ای که محل تشکیل جوانه گل آنها سیخک‌های (Spurs) (شاخه‌های کوتاه میوه دهنده) دو ساله است هرس تابستانه ممکن است گلدهی را تحریک کند زیرا با حذف شاخه‌های سال جاری نور بیشتری به جوانه‌ها و برگهای اطراف سیخک‌ها می رسد و رقابت سیخک‌ها با سرشاخه‌های در حال رشد کاهش می ‌یابد.
زخم‌های حاصل از هرس زمستانه دیرتر از هرس تابستانه ترمیم می‌شوند زیرا در فصل رشد گیاه سریع‌تر می ‌تواند محل زخم را بپوشاند از اینرو احتمال آلودگی زخم‌ها در طی زمستان کمی بیشتر است.
هرس زمستانه:
معمولاً هرس زمستانه به هنگام خزان گیاه انجام می‌شود، با وجود این در تمام  ماه‌های پاییز و زمستان این عمل میسر است. هرس شدید زمستانه درختان موجب تقویت شاخه‌های تولید شده در سال آینده می‌شود و چنانچه درخت هرس زمستانه نشود یا هرس سبکی در روی آن صورت گیرد، شاخه‌های حاصل از رشد جدید کمتر خواهد شد. شاخه‌های جدید رشد کرده پس از هرس زمستانه طویل‌تر هستند زیرا میان گره‌های بلندتری دارند. همچنین برگهای سبزتر و بزرگتری دارند. از این نظر که هنگام خزان، شاخه‌ها فاقد برگ بوده و به آسانی قابل رؤیت هستند انجام هرس زمستانه دقیق‌تر است.
درختی که هرس سنگین می‌شود تعداد جوانه‌های کمتری برای رشد شاخه‌هایش در فصل بعد دارد، بنابراین مواد غذایی ذخیره شده در درخت به شاخه‌ها و جوانه‌های کمتری قسمت شده و در نهایت شاخه‌های جدید رشد بیشتری خواهند داشت. اما بایستی توجه داشت که هرس شدید زمستانه باعث تأخیر در باردهی گیاه می‌شود.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

 

کشف علت رشد جلبک های سبز و آبی در دریاها               


متخصصان اعلام کردند که موفق به کشف علت رشد جلبک های سبز و آبی در دریاها و راه حلی برای از بین بردن آنها شدند.
به نقل از خبرگزاری شین هوا متخصصان سازمان محیط زیست چین اعلام کردند جلبک های سبز و آبی که معمولا در عمق دریاها و در دمای 18 درجه سانتی گراد رشد می کند موجب جذب اکسیژن و نیتروژن موجود بر آب می شود و با جذب آنها موجب مرگ ماهی ها و موجودات زنده ای که در آن زندکی می کنند می شود.
بنابراین گزارش این جلبک ها موجب آلودگی آب ها می شود و متخصصان این سازمان درصدد هستند با کندوکاو در عمق دریاها هسته خودروی این جلبک های سبز و آبی را کشف و از بین ببرند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱۸

 

کشف علت رشد جلبک های سبز و آبی در دریاها               


متخصصان اعلام کردند که موفق به کشف علت رشد جلبک های سبز و آبی در دریاها و راه حلی برای از بین بردن آنها شدند.
به نقل از خبرگزاری شین هوا متخصصان سازمان محیط زیست چین اعلام کردند جلبک های سبز و آبی که معمولا در عمق دریاها و در دمای 18 درجه سانتی گراد رشد می کند موجب جذب اکسیژن و نیتروژن موجود بر آب می شود و با جذب آنها موجب مرگ ماهی ها و موجودات زنده ای که در آن زندکی می کنند می شود.
بنابراین گزارش این جلبک ها موجب آلودگی آب ها می شود و متخصصان این سازمان درصدد هستند با کندوکاو در عمق دریاها هسته خودروی این جلبک های سبز و آبی را کشف و از بین ببرند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱۸
← صفحه بعد